[:en]Martial Law in Data[:fl]Mga Datos Tungkol sa Martial Law[:]
[:en]
Download the spreadsheet here.
Some argue that though abuses were indeed committed during Martial Law, life was good for those who did not try to fight the government. In fact, there are those who claim that the Marcos era was a Golden Age for the Philippines, characterized by booming infrastructure and a tiger economy.
In this exhibit, we examine the data from the 1960s to the end of the 1980s, with the goal of rigorously assessing the truth of these claims. No matter where one’s political sympathies lie, a look at the numbers can give us an objective idea of the status of the Philippine economy under Marcos, and the mark that his rule left on our country.
Poverty in the Philippines
One of the first indicators that may point to the economic impact of the Marcos era is the change in poverty levels after his administration. The following graph provides us with the percentage of poor families in the Philippines and by region, comparing data from 1965 (when Marcos first took office), 1971 (right before Marcos declared Martial Law), 1975 (in the middle of Martial Law), and 1985 (right before the EDSA Revolution).
Click the image to zoom in
Clearly, the data indicate that poverty worsened over the course of the Marcos era. Whereas about 4 out of 10 families were poor before Marcos took office, 6 out of 10 families were poor by the end of his rule.
Moreover, as the graphs show, this is a consistent trend across the different regions of the nation, with some regions reaching as high a rate as 7 out of 10 families below the poverty line. Only two regions saw a marginal decrease in number of poor families: the Ilocos Region and Cagayan Valley.
Wages of Workers
A related indicator to poverty is the daily wage of workers. A daily wage is what a person earns in a day; on the other hand, a real wage is the value of the wage adjusted for inflation so that values are comparable across the years. By comparing a worker’s real wages before and after the Marcos era, we can get a better understanding of the status of the economy as felt by the ordinary Filipino.
The following graph shows the change in real wages of Filipino agricultural workers from 1962 to 1986.
The data show that the daily wages of Filipino agricultural workers declined by about 30%, such that if a farmer earned Php 42 per day in 1972, he would only be earning about Php 30 in 1986. The wages of farmers even went as low as nearly half of the pre-Marcos values in 1974, right after the declaration of Martial Law.
On the other hand, for skilled and unskilled workers in urban areas, the graph below shows the change in their wages from pre-Marcos to EDSA values. Skilled workers are workers with some special knowledge or skill, often having gone to college or technical school; unskilled workers are workers without this level of training.
Prices of Goods
Another factor that provides us with a way to assess the alleged Golden Age is the price of basic goods. The graph below shows the change in consumer price index (CPI), as well as the prices of food and non-food items from 1962 to 1985. The CPI gives a measure of the prices of goods purchased by a typical consumer.
The graph above clearly shows a sharp increase in the prices of goods during the Marcos era. Especially by the last ten years, we can see that the prices of basic commodities tripled, such that what cost Php 100 in 1976 now cost more than Php 300—even nearing Php 400—in 1986.
Massive Deforestation
In addition to factors relating to the domestic economy, another way of assessing the Marcos regime is through its impacts on the nation’s natural resources and the environment. The graph below specifically gives us an idea about how Marcos’s policies affected our country’s forest cover over the course of about 20 years.
Supposedly, about 90% of the Philippines’ 18.7 million hectares of uplands, including more than 11 million hectares officially classified as timberlands, is publicly owned. In practice, fewer than 200 individuals controlled a large fraction of the country’s forests.
In pursuit of economic gains, Marcos and his cronies’ uncontrolled exportation of timber led to a drastic reduction in our forest cover. This cascades into dire environmental impacts including flooding, landslides, and even the worldwide phenomenon of global warming.
International Debt
Finally, we assess the data on international debt, which shows us how much money we borrowed from other countries.
From a nominal figure of $0.36 billion in 1961, the graph shows, our external debt skyrocketed to an egregious figure of $28.26 billion in 1986.
The whopping increase in our debts explains the growth, especially in infrastructure, primarily touted by some to assess the economic gains of the Marcos regime. But debt-driven growth is growth that sacrifices long-term benefits for short-term gratification, and ultimately leads to more burden than boon for the future generations that must pay these debts.
Conclusion
Considering how poverty increased, wages for workers decreased, and prices of goods increased significantly, one gets a clearer picture of the changes in lifestyle experienced by the ordinary Filipino. Progressively earning less while all around them, food and other basic needs were getting more and more expensive, one can imagine concretely the real economic impact that the supposed Golden Age had brought upon the nation.
Our assessment is exacerbated by an appraisal of the corresponding impacts the Marcos regime had both on the environment and our economic standing with other countries. Massive deforestation and accumulation of international debt plunged the nation’s resources into peril in more ways than one, leading to effects we continue to feel and pay for to this day.
So was the Marcos era truly a Golden Age? Different people may tell different stories, but the data tell only one.
References
[1] Boyce, J. K. (1993). The political economy of growth and impoverishment in the Marcos era. Quezon City: Ateneo de Manila University Press.
[2] Punongbayan, JC and Mandrilla, Kevin. “Marcos years marked ‘golden age’ of PH economy? Look at the data” in Rappler https://www.rappler.com/views/imho/124682-marcos-economy-golden-age-philippines
[:fl]
I-DOWNLOAD ANG SPREADSHEET DITO.
May mga nagsasabi na kahit totoo nga na maraming pangaabusong naganap noong panahon ng Martial Law, masagana naman ang buhay para sa mga taong hindi linabanan ang gobyerno. Mayroon pangang mga magsasabi na ang panahon daw ni Marcos ay Golden Age ng Pilipinas dahil daw sa pagunlad ng imprastraktura at ang tiger economy.
Sa exhibit na ito, gusto naming suriin ang datos mula sa 1960s hanggang sa 1980s para malaman kung totoo nga ang mga pahayag na ito. Walang kinikilingan ang mga numero. At kahit ano pa man ang iyong paniniwalang politikal, hindi maipagkakait na importante tignan ang datos at mga numero para makita ang totoong kalagayanng ating ekonomiya as ilalim ni Marcos at pagkatapos nito.
KARALITAAN SA PILIIPINAS
Ang pagiba ng poverty level pagkatapos mamuno ni Marcos ay ang unang tagapaghiwatig ng epekto ng kanyang administrasyon sa ating ekonomiya. Ipinapakita ng sumusunod na graph ang porsyento ng mga mahihirap na pamilya sa Pilipinas. Nakakumpol ang mga datos na ito ayon sa mga rehiyon ng bansa, mula 1965 (ang unang taon ni Marcos bilang Pangulo), 1971 (bago ideklara ang Martial Law), 1975 (sa kalagitnaan ng Martial Law) at 1985 (bago magsimula ang EDSA Revolution).
Click the image to zoom in
Makikita na lumala ang karalitaan habang tumagal ang administrasyon ni Marcos. Bago mamuno si Marcos, 4 sa bawat 10 pamilya lamang ang mahirap. Sa katapusan ng kanyang administrasyon, 6 sa bawat 10 pamilya na ang mahirap.
Ipinapakita din ng mga graph na ito na ang paglala ng karalitaan ay nangyari sa halos lahat ng rehiyon ng bansa. May mga rehiyon kung saan umabot ang bilang ng mga mahihirap na pamilya sa 7 sa bawat 10. Dalawa lamang ang rehiyon kung saan nabawasan ng konti ang bilang ng mga mahihirap na pamilya: ang rehiyon ng Ilocos at Cagayan Valley.
SUWELDO NG MGA MANGGAGAWA
Isang kaugnay na indikator ng karalitaan ay ang pangaraw-araw na sahod ng mga manggagawa. Ang “daily wage” ay ang kinikita ng isang tao araw-araw. Ang “real wage” ay ang kita nila na inadjust ayon sa inflation para maging mas accurate ang pagkumpara ng mga numerong ito sa halaga ng piso sa kinasalukuyan. Sa pamamagitan ng pagkukumpara ng sahod ng mga manggagawa bago nagsimula at sa kalagitnaan ng panahon ni Marcos, mas maiintindihan natin ang estado ng ekonomiya at kung paano ito nakaapekto sa buhay ng mga ordinaryong Pilipino.
Itinatala ng sumusunod na graph ang real wages ng mga manggagawang Pilipino sa sektor ng agrikultura noong 1962 hanggang 1986.
Nakikita na ang daily wage ng mga Pilipino sa sektor ng agrikultura ay bumaba ng 30%. Ang isang magsasaka na kumikita ng Php 42 kada araw noong 1972 ay kikita lamang ng Php 30 kada araw noong 1986. Bumababa pa sa kalahati ng kanilang kita bago namuno si Marcos ang kita ng mga magsasaka noong 1974, ang taon kung saan idineklara ang Batas Militar.
Sa kabilang dako naman, itiinatala ng sumusunod na graph ang kita ng mga skilled at unskilled workers sa sa siyudad sa pre-Marcos era hanggang sa EDSA era. Ang mga skilled workers ay mga manggagawa na may espesyal na kasanayan, karaniwang mga manggagawa na nakapagtapos ng kolehiyo o di kaya sa mga technical na paaralan. Ang mga unskilled workers naman ay mga manggagawa na hindi nakapagtapos.
PRESYO NG MGA BILIHIN
Isa pang paraan para suriin ang sinasabing Golden Age ay ang presyo ng mga pangaraw-araw na bilihin. Itinatala ng sumusunod na graph ang pagbago ng consumer price index (CPI) at ang pagbago ng presyo ng pagkain at non-food items magmula 1962 hanggang 1985. Sinusukat ng CPI ang presyo ng mga bilihin na madalas na binibili ng mga konsumer.
Ipinapakita ng graph ang tuloy-tuloy na pagtaas ng presyo ng mga bilihin noong panahon ni Marcos. Sa huling dekada ng Martial Law, triple ang linaki ng presyo ng mga basic commodities. Ang humahalaga hg Php 100 noong 1976 ay naging halos Php 400 na noong 1986.
MASSIVE DEFORESTATION
Hindi lang ekonomiya ang makakapagsabi as atin kung talaga ngang umunlad tayo noong panahon ni Marcos. Dapat ding tignan ang epekto ng panahong ito sa ating mga natural resources at sa ating kapaligiran. Itinatala sa sumusunod na graph ang epekto ng mga polisiya ni Marcos sa ating forest cover sa loob ng 20 taon.
Sinasabi na mahigit sa 90% ng 18.7 na ektarya ng uplands sa bansa, kasama na ang 11 million na ektarya ng timberland, ay pagmamayari ng publiko. Sa totoo, bababa pa sa 200 na tao ang may hawak ng malaking porsyento ng kagubatan ng bansa.
Para yumaman, nag-export ng timber si Marcos at ang kanyang mga alagad na siyang nagdulot ng pagliit ng ating forest cover. Ito ay nagdudulot ng mga pagbaha, pagguho ng lupa, at global warming.
INTERNATIONAL DEBT
Suriin natin ang datos tungkol sa international debt ng Pilipinas na magsasabi sa atin kung magkano ang ating utang sa ibang bansa.
Ayon sa graph lumaki ang ating external debt magmula $0.36 billion noong 1961 hanggang sa naging $28.8 billion ito noong 1986.
Maaaring iugnay ang paglobo ng ating utang sa pagdami ng imprastraktura sa bansa na siyang iniyayabang bilang economic growth noong panahon ni Marcos. Pero mula sa paglaki ng ating utang nanggagaling ang mas maraming paghihirap na kailangan pang tiisin ng mga susunod na henerasyon.
KONKLUSYON
Kung titignan natin ang pagtaas ng bilang ng mga maralita, ang pagbaba ng sahod ng mga manggagawa, at ang pagtaas ng presyo ng mga bilihin, makikita natin ang buhay ng mga ordinaryong Pilipino noong Martial Law. Sa pagbaba ng sahod at pagmahal ng presyo ng mga bilihin, makikitang humirap ang buhay ng mga Pilipino noong sinasabing Golden Age ng Martial Law.
Mas lumalala ang kuwento kapag ipagsama natin ang epekto ng administrasyon ni Marcos sa kalikasan ng bansa at sa ating economic standing. Patuloy nating nararamdaman ang mga epekto ng massive deforestation at paglaki ng ating international debt.
So totoo nga ba na Golden nga ang panahon ni Marcos? Maaring iba-iba ang kuwento ng mga tao ngunit isa lang ang kuwento ng datos.
Mga Sanggunian
[1] Boyce, J. K. (1993). The political economy of growth and impoverishment in the Marcos era. Quezon City: Ateneo de Manila University Press.
[2] Punongbayan, JC and Mandrilla, Kevin. “Marcos years marked ‘golden age’ of PH economy? Look at the data” in Rappler https://www.rappler.com/views/imho/124682-marcos-economy-golden-age-philippines
[:]